2026 week 17 | Overpeinzingen bij een lentewandeling

Al struinend door Lentevreugd tijdens een door de Vrienden georganiseerde lentewandeling riep het verhaal van de gids over de historie van dit terrein verschillende gedachten op. Op een paar locaties in ons dorp zien we dat de bollenvelden plaats hebben gemaakt voor natuur. Sommigen zullen zeggen dat deze gebieden teruggegeven worden aan de natuur. Daarvan is niet alleen sprake in Lentevreugd, maar ook de Hertenkamp, de Klip en wat nu het Land van Ons is hebben een soortgelijke ontwikkeling doorgemaakt, alhoewel bij de laatste bloembollen worden vervangen door ecologische teelt van groenten en fruit. En hoe lang zal het nog duren voordat er een einde komt aan de bollenteelt op de Hoge Klei? Kortom over de jaren heen zien we geleidelijk aan een lange tijd beeldbepalend fenomeen in ons dorp verdwijnen. Dat stemt wat weemoedig. De weemoed wordt echter wel getemperd door het resultaat van de transformatie die in Lentevreugd, de Klip en de Hertenkamp heeft plaatsgevonden. Je kunt hier met eigen ogen zien en horen hoe snel ‘de natuur’ bezit heeft genomen van beide gebieden. Alhoewel van ‘vrije natuur’ is natuurlijk geen sprake. Zo is de transformatie van Lentevreugd strikt gereguleerd met hier een vijver en daar een verhoogd plateau, met links wat bosschages en rechts een lege vlakte die door een kudde runderen begraasd wordt. Staatsbosbeheer doet er alles aan om de biodiversiteit in korte tijd te verbeteren, waarbij de mens binnen de aangegeven paden dient te blijven. Dat werpt wel de vraag op wat er zou zijn gebeurd als al die consultants, planners en ontwikkelaars niet waren ingeschakeld en de boel de boel was gelaten: echt vrije natuur. Enkelen onder u zullen nu ongetwijfeld brommen dat dat de soortenrijkdom niet ten goede zou komen en dat er overheersende, stikstof gedreven, vegetatie zou ontstaan. Maar dan tegelijkertijd: zou het niet mooi zijn als de mens zich wat de natuur betreft wat minder dirigerend zou opstellen door bijvoorbeeld in bepaalde gebieden ‘de anarchie’ te laten heersen’? Toch zit dit niet in ons als mens. Wij willen controleren en (be)heersen; ook de natuur. Eigenlijk is het zo dat, ook op mondiale schaal, als verpeste natuur wordt hersteld, dit gebeurt op onze -uit schuld geboren-voorwaarden. Wij willen wel het liefst in controle blijven. Ook omdat als we dat niet doen de gevolgen soms verstrekkend zijn, zoals bij de opmars van de wolf. Kortom, zoals vaak bij overpeinzingen waren ook deze conclusieloos.