Afgelopen week viel een brief van de gemeente in mijn bus. Backershagen wordt een Landschapsspeelbos. In het pact van Duivenvoorde is vastgelegd dat wij ons inzetten voor “behoud, versterking en ontwikkeling van de landschappelijke, natuurlijke en cultuurhistorische kwaliteiten van dit unieke gebied”.
Kennelijk resulteert dat nu in een besluit dat er meer speelbossen moeten komen. In 2014 heeft de Raad dat ondersteund en een amendement aangenomen voor meer speelnatuur in Wassenaar. Kinderen moeten weer buiten gaan spelen. Een speelnatuur wordt de oplossing. Het is de vraag of dat zo is, maar dat is een andere discussie.

Nu krijgen we een kant en klaar ontwerp in de bus waarop we op heel korte termijn kunnen reageren, een speelbos dat voorjaar 2016 wordt geopend. En dan denk ik, heb ik wat gemist? Is er overleg geweest over dit plan? Waarom juist daar? Een erkend Rijksmonument! Hebben we elders al niet genoeg mogelijkheden? De Horsten, het Panbos, Meijendel. Is het een politieke stunt om een subsidie binnen te slepen? Is er met de bewoners van Backerhagen gecommuniceerd over de gevolgen? Allemaal vragen waar uw columnist geen antwoord op kan vinden.

Backershagen als Rijksmonument moet worden onderhouden en liefst ook worden versterkt. Maar doe je dat op deze manier? Met het creëren van uitkijkhutten, spinnenwebben, huttenbouwen, trekvlotten en touwen tussen stammen. Hoe gaat het met verkeersstromen? Ik lees dat het rolstoeltoegankelijk moet zijn. Hoe komend die rolstoelen daar? Met de auto, dus een parkeerprobleem.
Zou het niet verstandig zijn geweest als er vooroverleg was geweest met de bewoners van Backerhagen en omwonenden voordat zo’n bericht wordt uitgestuurd? Is het weer een voorbeeld van niet-communiceren?

Als een hoofddoel is te bereiken dat jeugd verleid moet worden tot een uitdagende boswandeling dan zijn er toch tal van andere plekken in ons dorp waar ze met de natuur kennis kunnen maken! Er is meer dan een trekvlot nodig om kinderen los te weken uit de sociale media. En wat de volwassenen betreft, die genieten van onze landgoederen juist door het ontbreken van deze artefacten.

In het landschapsontwikkelingsplan dat in 2012 is afgesproken staat als eerste pijler het behouden en versterken van de bestaande unieke reeks van landschapstypen en bijbehorende kwaliteiten.
In onze prachtige landgoederen passen dan toch geen klimrekken en trekvlotten.

Over het principe kan je verschillenden meningen hebben, maar wat de gevolgde procedure betreft kan je toch wel spreken over enige communicatiestoornis.